Sinds ik afstudeerde in juni 2021 vond ik nog maar moeilijk de tijd om eens een “meester-florist-waardig” werkje in elkaar te boxen. Vroeger stond er steevast avondles op dinsdag gepland en dan wist ik dat ik iedere week een zen-momentje had. Nu het niet meer moet, maar mag, komt het er nog zelden van. Deze zondag, besloot ik daar verandering in te brengen!
Soms moet je prioriteiten stellen. Ik wéét dat ik gelukkig en ontspannen word van creatief bezig zijn. Maar bergen huishoudelijk werk en sociale verplichtingen nemen vaak te veel tijd in beslag om een arbeidsintensief meester-florist bloemstuk te maken. Ik besluit vandaag dat de berg strijk er morgen ook nog wel zal liggen en de gsm best even op stil kan en start met het sprokkelen van materiaal.
Hetgeen zo heerlijk is aan een technisch bloemstuk is dat werkelijk alles inspiratie kan brengen of zich leent tot onderdeel van een constructie. De inspiratiebron van vandaag is een foto van een waterval. Ik besluit er zelf eentje in elkaar te boxen met verschillende materialen. Drie watervallen komen bovenop elkaar terecht, zodanig dat ze elkaar zullen ondersteunen. De eerste waterval is er eentje van koperkleurige metaaldraad. De tweede, die er onderheen komt te liggen, is er eentje van gedroogde takjes en de laatste en onderste ten slotte is er eentje van opgerolde cobrabladen.
De materialen passeren doorheen mijn handen en hoe meer krullen ik maak in de metaaldraad, hoe meer blaadjes ik oprol en rijg, hoe meer takjes ik verbind, des te leger mijn hoofd geraakt. Heerlijk om even aan niets te denken!
Links en rechts bevestig ik nog glazen pipetten (die zijn lekker onopvallend) en dan door de tuin kuieren op zoek naar juweeltjes om over mijn watervallen heen te draperen.
Het pronkstukje gaat op de kast en ik koester daarnaast ook de glimlach op mijn gezicht.
Liefs,
Lenny
Het pronkstukje gaat op de kast en ik koester daarnaast ook de glimlach op mijn gezicht.